Hayata Dayanabilen Bir Çocukluk İçin Ne Gerekli?

Geçen hafta karşıma çıkan ve beni etkileyen bir cümle bu haftanın postasına dönüştü.

Cümle şuydu: “Emotional regulation is the new generational wealth.”

Türkçe’ye çevirmeye çalıştığımda ise bende şöyle bir karşılık buldu:

Duyguları düzenleyebilme ya da taşıyabilme kapasitesi, yeni neslin en güçlü miraslarından biri olabilir mi?

Her nesilde annebabalar çocukları için en iyisini istemiş olabilirler. “En iyi”nin ne olduğu, her kuşakta hem yaşadıklarımızla hem de bilimsel bilgiyle birlikte yeniden şekilleniyor gibi görünüyor.

Uzun yıllar boyunca bir çocuğun mutlu olması, annebabalığın temel hedeflerinden biriydi. Bugün gelişimsel psikoloji ve nörobilim, mutluluğun geçici bir hal olduğunu hatırlatıyor bize. Ve tek başına mutluluğun, çocukları hayatın içindeki kaçınılmaz zorlanmalara hazırlamakta her zaman yeterli gelmediğini de…

Belki de bu yüzden, bugünün annebabaları kendilerini daha temel bir sorunun etrafında düşünürken buluyorlar:

Subscribe to OG Haftalık Posta to read the rest.