Sessiz Yas: Çalışan Annenin Adı Konulmayan Hüznü

Terapi odasında annenin suçluluğu bana hiç yabancı değil. Farklı hayatlardan, farklı ülkelerden, farklı dillerden gelen kadınların ortak bir söylemi var: suçluluk.

“Yanlış bir şey yapmadığımı bilsem de içim hiç rahat değil.”
“Her sabah onu evde bırakıp işe giderken kalbim sıkışıyor.”
“Böyle olmak zorunda mı?”
“İşe gidince kendimi iyi hissettiğim anlarda daha da suçlu hissediyorum.”

Bu cümleler söylenirken ses genelde alçalır. Sanki ortada bir itiraf varmış gibi.

Subscribe to OG Haftalık Posta to read the rest.